( Γράφτηκε από τη Ρουμπίνη )
Γεια σου. Με λένε Χαρά. Εσένα; Δε γράφω ημερολόγιο. Μιλάω σε σένα.
Όχι. Ούτε να αυτοκτονήσω πρόκειται. Απλά θέλω να σου μιλήσω. Δε με
ξέρεις; Ψάξε λίγο και θα με θυμηθείς…Δεν το έχω ξανακάνει αυτό. Όμως
δε γίνεται αλλιώς. Πρέπει να σου μιλήσω. Είναι η μόνη λύση..; Λίγο κλισέ
ακούγεται. Δεν είμαι καλή στο να εκφράζομαι. Είμαι καλή στο να κρατάω..
Τι; Οτιδήποτε! Όποιο βάρος δε μπορείς να σηκώσεις. Τα ψώνια απ΄ το
σουπερμάρκετ, τη γκρίνια του μικρού, τη βαλίτσα σου στο ταξίδι, το μυστικό
«ως τον τάφο», την ομάδα στο match point, τη μονάδα στο διαγώνισμα, την
αναχώρηση … «Βράχος» που λέει κι η μαμά. Λόγω χαρακτήρα; Λόγω του
ρόλου που μου δόθηκε να παίξω από μικρή; Δεν ξέρω. Πάντως θα ήθελα να
ρίξω μια ματιά παρακάτω στο σενάριο. Τέλος πάντων.









