Γράψαμε :

Επικαιρότητα (87) Καλλιτεχνική γωνιά (16) Η ποίηση βρίσκεται παντού (12) Διαχρονικά και άλλα (9) Με αφορμή ένα κιθαριστικό κομμάτι (9) Οι μαθητές γράφουν (9) Ένα όνειρο (8) Αφιερώματα (8) Ξεκινώντας από μια συνέντευξη (8) Ένας ξένος στην οικογένεια μας (7) Προσωπικά αντικείμενα (6) Σεμινάρια (6) Εκδηλώσεις (5) Ιστορία για καληνύχτα (5) Οδηγίες Χρήσης (5) Παρωδία ενός κλασικού παραμυθιού (5) Όμορφος / Όμορφη (4) Αφίξεις - Αναχωρήσεις (4) Λόγου τεχνήματα (4) Ορισμός συγγραφέα (4) Παιδί και εκπαίδευση (4) άσκηση: Μυστήριο στο Μεταίχμιο (4) SMS : Αγάπη μου τελειώσαμε ... (3) Άσκηση: Μια ιστορία με τις λέξεις μπαούλο (3) Δρυίδων έργα (3) Ιστορίες με ζώα (3) Σεμινάριο δημιουργικής γραφής και ανάγνωσης για παιδιά. Πολυχώρος. Γράφουμε αστυνομικές ιστορίες (3) Χειροποίητα βιβλία (3) Για τη γραφή (2) Διαγωνισμοί (2) Ιστορίες της κρίσης (2) Καλοκαιρινά (2) Φιλαναγνωσία στα σχολεία (2) Ψυχανάλυση και λογοτεχνία (2) Βιβλία (1) Εργαστήριο δημιουργικής γραφής και ανάγνωσης για παιδιά (1) Η πρώτη μου ανάμνηση (1) Κριτική (1) Μαθητών έργα (1) Μεταίχμιο 2013 (1) Μεταμορφώσεις (1) Μια ιστορία (1) Περί ευτυχίας (1) Προσκλήσεις (1) Συγγραφείς στα σχολεία (1) Τα καλά νέα (1) σοφίτα (1) φάντασμα (1)

4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου



(Στάλθηκε από την Para-Mythou)

(28 – 31  Ιανουαρίου 2011)

Το ετήσιο ραντεβού για τα παιδιά και τους εφήβους
που αγαπούν το διάβασμα...




Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) και το Υπουργείο Πολιτισμού 
(ΥΠΠΟΤ) διοργανώνουν  την 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού 
Βιβλίου, η οποία θα πραγματοποιηθεί από τις 
28 έως τις 31 Ιανουαρίου 2011 στις εγκαταστάσεις της HELEXPO,
στο Μαρούσι. 
Η Έκθεση διοργανώνεται με τη συνεργασία των εκδοτών παιδικού - 
εφηβικού βιβλίου, του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου (ΣΕΚΒ) και του 
Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ).



Η τελευταία μας ανάρτηση για το 2010



Όπως ενημερωθήκαμε, οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ έχουν προχωρήσει στην 
ψηφιοποίηση των βιβλίων της Ε. Σβορώνου με τίτλους: 


«Ο Τζιτζικο-Περικλής Υπουργός Φύσης!»
«Ο Τζιτζικο-Περικλής και η πέμπτη εποχή του χρόνου» και
«Ο Τζιτζικο-Περικλής μεγάλος συνθέτης της Ελλάδας!» 


τα οποία διατίθενται ήδη με τη μορφή e-book από τον δικτυακό τόπο 
www.myebooks.gr και είναι συμβατά με όλους τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Συνεχίζοντας στο ίδιο ... καλοκαιρινό κλίμα

Ευτυχισμένο και δημιουργικό το 20!!


ΥΓ : Όπως ίσως παρατηρήσατε, όλα τα υπέροχα κειμενάκια που μας στείλατε έχουν 
        πλέον αναρτηθεί πανέτοιμα να "καταβροχθιστούν" αναγνωστικά από τους 
        ανυπόμονους αναγνώστες του Γραφουργείου. Επίσης έχω στείλει προσκλήσεις
        στα νέα μας μέλη για να γίνουν και επίσημα συντάκτες αυτού του ιστολογίου.
        Για οποιαδήποτε τεχνική πληροφορία ή βοήθεια μην διστάσετε να επικοινωνήσετε
        μαζί μου στο astrinos@live.com.

Χριστούγεννα 2010

Το Γραφουργείο σας εύχεται Χρόνια Πολλά και ένα ευτυχισμένο
και δημιουργικό 2011. Και παρόλο που ο επόμενος Αύγουστος αργεί
ακόμα, εμείς θα μπαίνουμε σιγά σιγά σε ... καλοκαιρινό κλίμα μέχρι να έρθει 
η ώρα να κλείσουμε τα εισιτήρια για τον αγαπημένο μας Δρυό της Πάρου.


ΥΓ : Ζητώ ταπεινά συγγνώμη από τα νέα μέλη μας που δεν κατάφερα ακόμα,
        για τεχνικούς λόγους, να ανεβάσω όλα τα υπέροχα κείμενα που έστειλαν. 
        Αστρινός.

Βιβλία που ξεχώρισαν (Παιδικά / Νεανικά)


Πατείστε πάνω στον παρακάτω σύνδεσμο για να δείτε
τα βιβλία που ξεχώρισαν μέσα στην περασμένη χρονιά.

BOOKBOOK.GR

Η ΜΙΚΡΗ ΒΙΟΛΕΤΑ και το χάρτινο καράβι

( Γράφτηκε από την Μαρία Χ. )


Η Βιολέτα ήταν πολύ θυμωμένη σήμερα. Μα γιατί την στέλνουν στο σχολείο;
Αφού δεν τα καταφέρνει. Και δεν έχει άδικο η δασκάλα να την μαλώνει! Ή θα 
πειράζει τους συμμαθητές της ή θα ονειροπολεί όλη την ώρα. Να, σήμερα 
φανταζόταν ότι πετάει στα σύννεφα καβάλα σε κάτι τεράστια πουλιά! Αν είναι 
ποτέ δυνατόν.


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΓΙΝΕ ΜΑΘΗΜΑ…

( Γράφτηκε από την Εβίτα )


Μια φορά κι έναν καιρό,ήταν ένα πολύ όμορφο,αλλά…κακομαθημένο κορίτσι,
που το έλεγαν Χιονάτη. Ζούσε μαζί με τους γονείς της,οι οποίοι την αγαπούσαν 
πολύ και της έκαναν όλα τα χατίρια, σ’ένα μικρό,φτωχικό,αλλά πάρα πολύ όμορφο 
σπιτάκι.

Ένα πρωί,η Χιονάτη,έχοντας βαρεθεί τη φτώχεια και τη δυστυχία (όπως νόμιζε), 
ρωτάει το μαγικό καθρέφτη που είχε:”Καθρέφτη..καθρεφτάκι μου..ξέρω πως είμαι 
η πιο όμορφη στον κόσμο και όποιος πει το αντίθετο..σπυριά να βγάλει στο στόμα..
Πες μου,αγαπημένε μου καθρέφτη,πού μπορώ να πάω για ν’απαλλαγώ από αυτή τη 
μιζέρια και να με έχουν σα βασίλισσα,όπως μου αρμόζει;” Και ο καθρέφτης απάντησε:
”Στο δάσος υπάρχει ένα σπίτι,όπου μένουν οι επτά νάνοι…εκεί να πας!” 

Μετααααβολή!

( Γράφτηκε από την Ελισσάβετ Καμπάνη )


Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια μακρινή χώρα που λεγόταν Μεγάλο 
Μπουμπουνιστάν. Η χώρα περιτριγυρίζονταν από θαρραλέους εχθρούς 
αλλά ο βασιλιάς της, ο Μπουμπουνόκαρδος ο Μέγας, ήταν φοβητσιάρης. 
Έδινε πρόθυμα ότι απαιτούσαν οι εχθροί, υποχωρούσε, κρυβόταν, έτρεμε 
να μπει σε πόλεμο. Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά η χώρα συνεχώς μίκραινε και 
φτώχαινε. Έφτασε να λέγεται (σκέτο) Μπουμπουνιστάν.

Μια λυκο-οικογένεια κάνει άνω-κάτω τρία παραμύθια :

Τι σχέση έχουν μια παρεξήγηση, μια εγχείρηση και μια βελανιδόσουπα

( Γράφτηκε από την Αλίκη Στελλάτου )



Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στο δάσος ένας λύκος, ο Νίκος. Μέρα - νύχτα 
περπατούσε μόνος σέρνοντας τα πόδια και την ουρά του ψάχνοντας κάτι να φάει.
Ήταν ακόμα χειμώνας βαρύς και η τροφή δυσεύρετη΄ έτσι βολευόταν με ό,τι έβρισκε.

- Δεν έχει τίποτε να φάω, μονολογούσε ο λύκος ο Νίκος, όλα τα χόρτα με τους 
τρυφερούς βλαστούς και τα πικάντικα φύλλα είναι κάτω από τα χιόνια. Πότε επί τέλους 
θα φανεί η άνοιξη

Μάλιστα, την άνοιξη περίμενε ο λύκος ο Νίκος για να χορτάσει την πείνα του με 
πρασινάδα...γιατί ήταν χορτοφάγος! Ήταν τόσο χορτοφάγος που τα δόντια του είχαν 
χάσει πια το ωραίο τριγωνικό τους σχήμα και είχαν γίνει στρογγυλά! Κυκλοφορούσε 
πάντα μόνος, γιατί τον είχαν αποβάλει από όλες τις αγέλες του δάσους. Κάθε φορά 
που η αγέλη σκότωνε ένα ζώο, ο λύκος ο Νίκος έκλαιγε με λυγμούς και αυτό ήταν 
πλήγμα για την κοινωνική του ζωή. 

Η πριγκίπισσα κι ο νάνος

( Γράφτηκε από την Αγγελική )

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια βασιλοπούλα που ζούσε με τον
πατέρα της και τη μητριά της σ’ ένα μεγαλόπρεπο παλάτι. Το κορίτσι
αυτό ήταν όμορφο, πολύ όμορφο. Ψηλή, μελαχρινή με δυο μενεξεδιά
μάτια και τα πλούσια μαλλιά της να λούζουν τους αλαβάστρινους ώμους
και τα ολόλευκα της χέρια. Μόνο μια μικρή λεπτομέρεια της χάλαγε την
τόση ομορφιά: η μύτη της είχε μια τόση δα καμπουρίτσα και πάνω σ’ αυτήν 
ξεχώριζες μια κρεατοελιά, σαν αυτές που έχουν οι κακές μάγισσες των 
παραμυθιών. Όνειρό της ήταν να γίνει δεκαοχτώ, για να φτιάξει τη μυτούλας 
της με πλαστική επέμβαση. Τίποτα άλλο δεν την ένοιαζε παρά μόνο οι όμορφες 
βασιλικές φορεσιές και οι γοητευτικοί πρίγκιπες που φιγουράριζαν στα περιοδικά 
μόδας κι έψαχναν όμορφες νεαρές πριγκιποπούλες, για να παντρευτούν.

Στον αστερισμό των διδύμων

( της Ε. Σβορώνου, από τις εκδόσεις Πατάκη )



Η δεκαεξάχρονη ηρωίδα δεν τα πάει πολύ καλά με το είδωλο που της 
επιστρέφει ο καθρέφτης. Ούτε καν με το όνομά της.

Τη γοητεύει το σκέιτμπορντ και ονειρεύεται ότι ήδη είναι φτασμένη 

βιρτουόζα του σκέιτ. Προς το παρόν όμως οι γνώσεις της είναι εγκυκλοπαιδικές.

Όταν γνωρίζει έναν αληθινό σκεϊτμπορντά μέσα από το blog της, θα βρεθεί 

σε πολύ δύσκολη θέση. Γιατί στο προφίλ της φρόντισε να παραλλάξει λίγο την 
εικόνα της. Την έκανε να μοιάζει λίγο περισσότερο... με τη δίδυμη αδερφή της, 
που είναι πολύ όμορφη.

Θάλασσα τα έχει κάνει, αλλά ευτυχώς διαθέτει πολύ χιούμορ και τόλμη. 

Μια μονολεκτική συμφωνία….


Η Μπάνσκα περιμένει στην εξώπορτα της αυλής. Κρατάει μια βαλίτσα
κοκκινωπή ,μικρή και φουσκωτή. Φοράει ένα μαύρο παλτό πολυκαιρισμένο. 
Μια παρδαλή δερμάτινη ,αλλά ξεθωριασμένη τσάντα κοσμεί τον ώμο της. 
Αδύνατη ίσαμε 40 χρόνων με καστανά μακριά μαλλιά και μάτια στέκεται όλο 
αγωνία και περιμένει την ανταπόκριση από το χτύπημα του κουδουνιού.
Πριν δύο χρόνια ήρθε από την Πολωνία. Νοσοκόμα στο επάγγελμα, μητέρα 
ενός έφηβου και γονέας για αυτόν. Στην προηγούμενη δουλειά φρόντιζε μια 
γιαγιά 90 χρόνων που απεβίωσε.. Είναι έξυπνη και υπεύθυνη. Γνωρίζει ελληνικά. 
Η οικογένεια έμεινε ευχαριστημένη. Της έδωσαν και συστατική επιστολή για την 
επόμενη δουλειά. Αυτές τις πληροφορίες για τη Μπάνσκα έδινε το γραφείο εύρεσης 
εργασίας αλλοδαπών γυναικών.. 
Η Μπάνσκα αγωνιά. Θα ήθελε να είναι ξέρει την εξέλιξη. Πριν τελειώσει τη 
σκέψη της έρχεται η απάντηση.


Ένα παραμύθι για το 5

( Κείμενο και εικονογράφηση από 
  την ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΚΑΜΠΑΝΗ )



Σήμερα η δασκάλα του νηπιαγωγείου, η κ. Ελπίδα, 
θα μιλήσει στα παιδιά για το 5. Το 5, όμως, κάνει όλο 
ζαβολιές. Κρύφτηκε και δεν το βρίσκουν.
«Ελάτε παιδιά, να ψάξουμε» λέει η δασκάλα.
«Εγώ θα κοιτάξω κάτω από το θρανίο» πετάγεται η 
Αναστασία.
«Μήπως είναι πίσω από τα βιβλία;» μουρμουρίζει ο 
Γιώργος.
«Ή μέσα στην τσάντα μου;» αναρωτιέται ο Θανάσης.
«Δεν είναι πουθενά, κυρία» φωνάζουν τα παιδιά.
Το 5 κρυφογελάει μέσα στην τσέπη του Θανάση.


«Ώρα για κολατσιό» λέει η δασκάλα. 
Τα παιδιά ανοίγουν τις τσάντες τους. 
Σήμερα η Άννα έχει μήλο, ο Γιώργος μανταρίνι, 
ο Θανάσης σάντουιτς. Οι μυρωδιές γαργαλάνε 
τη μύτη του 5. Πεινάει! Πώς να βγει, όμως, 
που θα το βρουν; Σκέφτεται, σκέφτεται, 
σκέφτεται.... και ναι, βρίσκει τη λύση! Θα 
χωριστεί σε δύο μέρη, στο δύο και στο τρία. 
Πανεύκολο.
 

Πρώτο βγαίνει το δύο και τρώει δυο μπουκιές 
μήλο. Η δασκάλα το βλέπει αλλά δεν υποψιάζεται. 
 Μετά βγαίνει το τρία και τρώει τρεις μπουκιές 
σάντουιτς. Χορτασμένο πια το 5 φωνάζει.
«Σας την έσκασα. Δύο και τρία κάνουν πέντε!» 
κάνει μια γρήγορη στροφή, βρρρρμ και χώνεται 
ανάμεσα στα παιχνίδια.
«Πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί» λέει 
συγχυσμένη η κ. Ελπίδα.
«Είτε φανεί το 5, είτε μασκαρευτεί σε 2+3, 
εμείς πρέπει να το πιάσουμε».


Το 5 φοβάται. Τρυπώνει ακόμα πιο βαθιά, 
ανάμεσα στα παιχνίδια.
Έρχεται η ώρα της ζωγραφικής και εκείνο 
σκάει από περιέργεια. Τι θα φτιάξουν σήμερα 
τα παιδιά; Πώς να φανερωθεί, όμως; 
Σκέφτεται, σκέφτεται, σκέφτεται.... και ναι, 
βρίσκει πάλι τη λύση! Θα χωριστεί σε 
δύο μέρη, στο ένα και στο τέσσερα. Πανεύκολο.

 
Πρώτο ξεμυτίζει το ένα. Τραβάει χαρούμενο 
μια γραμμή στο σχέδιο της Δάφνης. Εκείνη το 
σκουντάει να φύγει. Μετά βγαίνει το τέσσερα 
και φτιάχνει τέσσερα μπαλόνια στη ζωγραφιά 
του Θανάση. Εκείνος του χαμογελάει. Κανείς 
δεν το υποπτεύεται.

Με μουτζουρωμένα δάχτυλα, το 5 φωνάζει.
«Σας την έσκασα. Ένα και τέσσερα κάνουν 
πέντε!» κάνει μια θεαματική βουτιά, φσσσστ 
και γλιστρά κάτω από ένα χαλάκι.




 «Τ΄ αστεία τελειώσανε!» φωνάζει η δασκάλα 
θυμωμένη. «Μπορεί το 5 να είναι πονηρό, 
εμείς όμως είμαστε πιο έξυπνοι. Γι αυτό, είτε 
μασκαρευτεί σε 2+3, ή σε 1+4, εμείς θα το πιάσουμε».
«Ναι!!!» φωνάζουν ενθουσιασμένοι οι μαθητές.
Το 5 τρέμει από το φόβο του. Λες να μην 
μπορεί να κάνει πια τίποτα; Σκέφτεται, σκέφτεται, 
σκέφτεται.... και ναι, βρίσκει πάλι μια λύση! Θα 
χωριστεί σε δύο μέρη, στο μηδέν και στο πέντε. 
Πανεύκολο. 5+0=5!



Βγαίνει κάτω από το χαλάκι πρώτα το 0. 
Κανείς δεν του δίνει σημασία. Βγαίνει μετά 
και το 5 και.......... είκοσι χέρια ορμάνε 
πάνω του. Το σφίγγουν, το ζουλάνε, το 
τσιμπάνε, το κρατάνε γερά και φωνάζουν 
χαρούμενα.
«Σε τσακώσαμε κατεργάρικο!»



«Σιγά! Θα με σκάσετε» τσιρίζει το 5 τρομαγμένο.
«Εμείς θα σε σκάσουμε ή εσύ μας την έσκασες; 
Δύο και τρία κάνουν πέντε, ε;» λέει ο Ευτύχιος
«Ένα και τέσσερα κάνουν πέντε, ε;» φωνάζει ο 
Κωνσταντίνος.
«Μηδέν και πέντε πόσο κάνει εξυπνάκια μου;» 
«Τώρα θα σε μαλώσει η κυρία». «Θα σε βάλει 
τιμωρία κακόμοιρο»
Τα παιδιά γυρνούν προς την κ. Ελπίδα. Εκείνη 
όμως χαμογελά.
«Λοιπόν, ούτε θα το μαλώσω το 5, ούτε θα 
το βάλω τιμωρία. Θα.... θα το πάρω βοηθό μου! 
Θα μαθαίνατε τόσα πράγματα αν δεν παίζατε 
κρυφτό μαζί του;»










Ψάχνετε ακόμα ;

Φίλοι και γνωστοί !

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Follow με Email