Ο Χέντερλιν, ο πατέρας και ο Λόγος...

http://www.critique.gr/index.php?&page=article&id=595 95

http://www.critique.gr/index.php?&page=article&id=595

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΚΕΑΣ ΚΑΙ ΑΜΑΡΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ‏

Πατείστε εδώ για το πρόγραμμα του φεστιβάλ στο Αμάρι Κρήτης

κι εδώ για το αντίστοιχο του φεστιβάλ στην Κέα.

Δωρεάν σεμινάριο για διαχείριση άγχους.

στο πλαίσιο εθελοντικής δράσης στα Πολυϊατρεία του Δήμου Λυκόβρυση.

Από την ψυχολόγο και συνεργάτιδα Σταυρούλα Σανίδα

Περισσότερα στο: http://psypath.blogspot.com/

Προώθηση φιλαναγνωσίας στα σχολεία; Με σωστή οργάνωση ναι!

Συγχαρητήρια στο 20ο Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου και στον άξιο διευθυντή και τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς τους. Οργάνωσαν το καλύτερο πρόγραμμα προώθησης της φιλαναγνωσίας που έχω δει σε σχολείο.

Η συνταγή της επιτυχίας:

1. Πριν κληθεί ο συγγραφέας να κάνει παρουσίαση βιβλίου στους μαθητές, οι μαθητές είχαν διαβάσει στην τάξη ή μόνα τους ένα ή περισσότερα βιβλία  και ο εκπαιδευτικός είχε συζητήσει μαζί τους και είχε προετοιμάσει το έδαφος ώστε η συνάντηση με τον συγγραφέα να είναι γόνιμη.

2. Υπήρχε δυνατότητα αγοράς βιβλίων μέσα στο σχολείο, στην αίθουσα που γινόταν η παρουσίαση βιβλίου. Έτσι, όσοι μαθητές ήθελαν, αγόρασαν βιβλία. (Το παιδί πρέπει να μάθει να αγαπά το βιβλίο, να θέλει να το έχει δικό του, να το έχει στη βιβλιοθήκη του και να μπορεί να ανατρέχει σε αυτό. Τόσα και τόσα πράγματα αγοράζουν τα παιδιά, ας αγοράσουν και ένα βιβλίο!)

3. Οι γονείς είχαν ενημερωθεί για την εκδήλωση και για τη διάθεση βιβλίων τη συγκεκριμένη ημέρα με μια επιστολή. Στην επιστολή αναφέρονταν οι τίτλοι των βιβλίων και οι τιμές τους. Όποιος γονιός ήθελε έδινε το αντίστοιχο χαρτζιλίκι στο παιδί. (Φυσικά οι τιμές των βιβλίων πρέπει να είναι προσιτές.)

4. Ο συγγραφέας υπέγραψε τα βιβλία των παιδιών. (Σημαντική λεπτομέρεια. Συχνά οι μαθητές  δίνουν στους συγγραφείς χαρτάκια και ζητάνε αυτόγραφο! Οφείλουμε να τους εξηγήσουμε ότι αυτόγραφα δίνουν οι τραγουδιστές και οι ηθοποιοί. Οι συγγραφείς υπογράφουν βιβλία.)

Στο διάλειμμα είδα μαθητές να διαβάζουν στην αυλή τα βιβλία που αγόρασαν. Ένδειξη ότι κάτι έγινε!

Η παγκόσμια σχολική τάξη

"Η καινούργια ηλεκτρονική τάξη διαθέτει μεγάλες οθόνες αφής που μπορούν να χειρίζονται οι μαθητές και μέσω του διαδικτύου να επικοινωνούν και να ανταλλάσσουν γνώσεις με σχολεία από όλον τον κόσμο. Η οροφή μετατρέπεται σε θόλο που μπορεί σε τρισδιάστατη εικόνα να παρουσιάσει διάφορα θέματα. Μέσω αυτών των οθονών γίνεται τρισδιάστατη τηλεδιάσκεψη και όλοι αισθανόμαστε ότι βρισκόμασε σε μια παγκόσμια σχολική τάξη."

Γεράσιμος Κανελλόπουλος, Στ' Δημοτικού, από το διήγημά του που βραβεύτηκε στον διαγωνισμό διηγήματος με θέμα Μια μέρα στην Ελληνογερμανική των ονείρων μου¨" Ο διαγωνισμός έγινε για τον εορτασμό των 50 χρόνων της Ελληνογερμανικής.

Υπέροχη παράσταση από δασκάλους, ναι στον Άγιο Παντελεήμονα!

8/6/2011, 8.00 μμ., Μαυρογένους 8.
Η είσοδος του "θεάτρου"
Το έργο:
Τζι-τζιμιτζιχοτζιριά. Της Σ.Μιχαηλίδου



Η παράσταση αρχίζει.
Η Χριστίνα Βασιλοπούλου





Μια παράσταση για τη διαφεροτικότητα.

Έπαιξαν όλοι οι εκπαιδευτικοί, οι διευθυντές, ο επιστάτης, όλοι
Και ήταν μαγικά.

Με μηδέν προϋπολογισμό, με αυτοσχέδια σκηνικά και κοστούμια, σε μια σχολική αίθουσα τελετών δίχως εξοπλισμό, κονσόλες και φώτα, στήθηκε ένα μαγευτικό θέαμα. Αν οι εκπαιδευτικοί ενός σχολείου μπορούν να κάνουν μια τόσο δεμένη παράσταση και να μεταδώσουν κέφι και όρεξη για  ζωή, ε ας γυρίσουμε όλοι στα θρανία. Στα 20ο και 264ο Δημοτικό Σχολεία της οδού Μαυρογένους!

Συγχαρητήρια στη Χριστίνα Βασιλοπούλου και σε όλη την ομάδα.

Τα μυστικά που δεν ... κράτησε η Ειρήνα Αναστασιάδου

Συγγραφέας. Δημοσιογράφος. Μεταφράστρια. Αντιπρόσωπος του Ομίλου 

για την Unesco Τεχνών Λόγου και Επιστήμων Ελλάδος στις Κυκλάδες. Γράφει 

διηγήματα και σενάρια για το σινεμά και θέατρο. Γεννήθηκε στην Τιφλίδα της 

Γεωργίας. Είναι απόφοιτη του Πανεπιστήμιου Ξένων Γλωσσών της Τιφλίδας 

(τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας). Συνεργαζόταν με την κορυφαίας Σοβιετικές 

εφημερίδες «Απογευματινή Τιφλίδα» και «Νεολαία της Γεωργίας». Το 1992 

μεταναστεύει στην Ελλάδα. Συνεργάζεται με το περιοδικό του Ομίλου για την 

UNESCO Τεχνών Λόγου και Επιστήμων Ελλάδος, την Ρωσόγλωσση εφημερίδα 

«Ομόνοια» που βγαίνει στην Αθήνα και το Ρωσόγλωσσο λογοτεχνικό περιοδικό 

«Σεμεϊκα» το οποίο βγάνει στην Γερμανική πόλη Βούπερταλ. Χειρίζεται τρείς 

γλώσσες: Ελληνικά, Ρωσικά και Αγγλικά. Το πρώτο της βιβλίο «Το μητρικό 

ένστικτο της νύμφης Αδράστειας», γραμμένο στην Ρωσική γλώσσα έγινε μεγάλη 

επιτυχία. Μόλις τώρα βγήκε το πρώτο της βιβλίο στα Ελληνικά «Τα μυστικά που 

δεν κράτησα» από τις εκδόσεις «Μουσαίο». Πατείστε εδώ για να διαβάσετε ένα

απόσπασμα του βιβλίου.

ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

(Με αφορμή τον πρόσφατο αιφνίδιο θάνατο του ποιητή Γιάννη Βαρβέρη 
στις 25 Μαΐου 2011, δημοσιεύουμε ένα ποίημα του ίδιου) :

Να επισκεπτόμαστε τους επιζώντες ποιητές
αν μάλιστα τυχαίνει να μένουμε στην ίδια πόλη
να τους βλέπουμε που και που
γιατί εκεί που ζούμε ήσυχοι
βέβαιοι πως ζούνε κι αυτοί - ξεχασμένοι έστω -
εκεί έρχεται το μαντάτο τους.

Οι καλοί ποιητές μας φεύγουνε μια μέρα
όχι γιατί πεθαίνουνε
από έμφραγμα ή από καρκίνο
αλλά γιατί φυτρώνουνε στα βλέφαρά τους
λουλούδια τρομερά.

Κλέφτης φεγγαριών

(Γράφει και εικονογραφεί η Μαγδαλένα)

Νομίζω, δηλαδή είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ο μπαμπάς μου είναι ο πιο σπουδαίος και σοφός μπαμπάς στον κόσμο! Έχει πάντα μια απάντηση για όλα και βέβαια κάτι που δεν έχουν οι άλλοι πατεράδες.. Ένα φοβερό τηλεσκόπιο με το οποίο  το βράδυ στην ταράτσα μπορούμε να δούμε όλους τους γαλαξίες, τους πλανήτες και τους αστερισμούς. Ο μπαμπάς μου είναι ένας αστρομυστικός ή φεγγαροφυσικός ή κάτι τέτοιο, πάντως για μένα ο καλύτερος μπαμπάς όλου του σύμπαντος.

_Αρθούρεεεε!

Κάλεσέ με στα όνειρά σου

      

(Γράφει και εικονογραφεί η

 Μαριέττα)

Ο αδελφός μου κι εγώ. Εγώ και ο αδελφός μου. Δίδυμα μ΄ένα χρόνο διαφορά. Όλοι μας μπερδεύουν. Ακόμη κι ο μπαμπάς και η μαμά. Ανάποδα και αντίστροφα λένε πάντα τα ονόματά μας κι έχουν την απαίτηση εμείς να καταλάβουμε. Και παραδόξως εμείς καταλαβαίνουμε!

Μοιραζόμαστε, από τότε που γεννήθηκε ο μικρός, το ίδιο δωμάτιο, τα ίδια παιχνίδια, το ίδιο κούρεμα, τους ίδιους παππούδες και απ΄ότι λέει και ο μπαμπάς και την ίδια βλακεία. Για να μη μιλήσω για οδοντόβουρτσες, βρακιά και κυρίως παπούτσια, με αποτέλεσμα να κολλάμε ο ένας απ΄τον άλλο τα πάντα(και τη βλακεία επιμένει ο μπαμπάς) και να πηγαίνουμε στο σχολείο φορώντας στο ένα πόδι 31 και στο άλλο 33 αθλητικό.

Στην αρχή ο μικρός με τσάντιζε. Κλαψιάρης, γκρινιάρης και με σοβαρό κουσούρι να «τρώει τα πάντα» με αποτέλεσμα η μάνα μου να μου το χτυπάει συνέχεια μόνο και μόνο γιατί εγώ στο φαγητό μου είμαι …εκλεκτικός. Έγινα κι εγώ γκρινιάρης μπας και μου γίνονται ευκολότερα τα χατίρια, με αποτέλεσμα να σπάμε τα νεύρα της μάνας μας διπλά και να μην κάνει τα χατίρια σε κανέναν μας.

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η ιστορία με το κρεβάτι. Είδε κι έπαθε η έρημη να με μάθει να κοιμάμαι στο κρεβάτι μου. Ήρθε ο μικρός και χάλασε το σκηνικό. Αυτός δίπλα της για μήνες και ΄γω μόνος μου στο διπλανό δωμάτιο. Έξαλλος έγινα. Διεκδίκησα τη θέση μου στο κρεβάτι τους, ανάμεσά τους. Ούτε που μ΄ένοιαζε αν με σπρώχναν, ζουλάγαν, ζουπάγαν κι όλα αυτά τα φοβερά που συμβαίνουν το βράδυ σ’ένα κρεβάτι που είναι για 2 αλλά κοιμούνται 3 ή 4 ή καμιά φορά και 5. Είχα κερδίσει μια μικρή μάχη σε σχέση με τον αδελφό μου που ακόμα κοιμόταν σένα καρυδότσουφλο δίπλα στη μάνα μου. Εγώ είχα τη μυρωδιά της. Πήγαινα κοντά της και της βούταγα όποιο τσουλούφι περίσσευε και δεν τ ΄άφηνα όλη νύχτα. Εκεί ανάμεσα στα δαχτυλάκια μου να το κάνω μικρά μικρά κομπάκια, όση και η ευτυχία μου που έκλεβα λίγα κρεβατικά τετραγωνικά.